...

آدم ها مثل خانه ها هستند با زیر زمین ها، اتاق های زیر شیروانی، دیوارها، بعضی وقتها پنجره های بسیار روشنی که رو به باغ های بسیار قشنگ باز می شوند. من از جنس سنگ های محلیم...سفت،فرسوده،اما محکم...
(کریستیان بوبن)

/ 2 نظر / 11 بازدید
آنه

سلام وبلاگ خیلی زیبایی دارین بیشتر از همه شعرهاتون رو دوست دارم خواستین به وبلاگم بیاین [گل][گل][گل][گل]

کوچه گرد...

تنها بنایی که هر چه بیشتر بلرزه محکمتر می شه، دله... با این حساب دله ما تا الان باید به محکمی سنگ شده باشه!!! خدا کنه جنسش از سنگ نشه... [قلب]